میکروفون برای پادکست و تولید محتوا در 1401 چی بخریم؟

میکروفون چی بخریم؟
زمان تقریبی مطالعه: 14 دقیقه

میکروفون برای پادکست یا تولید محتوا صوتی چی بخریم بهتره؟ معیارهای انتخاب میکروفون چیا هستند؟ چه میکروفن‌هایی در بازار وجود دارد؟

در این مقاله که ادامه مقالات تجهیزات تولید محتوا ، تجهیزات نورپردازی ، تولید محتوا اینستاگرام است قصد داریم به طور جامع به خرید میکروفن بپردازیم. این مقاله نسبتاً طولانی است و شما میتوانید با استفاده از جدول زیر به تیترهایی که میخواهید دسترسی داشته باشید ولی پیشنهاد ما این است که اگر قصد خرید دارید حتماً حداقل یک بار این مقاله را خوانده تا بتوانبد انتخاب بهتری داشته باشید. لطفاً، در قسمت نظرات، سوالات و نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

بودجه خرید میکروفون شما چقدر است؟

اولین قدم برای خرید یک کالا، مشخص کردن میزان هزینه و سرمایه‌گذاری است که میخواهیم برای آن در نظر بگیریم.

ما در ب م م هرگز به کسی توصیه نمی‌کنیم که بیش از حد برای تجهیزات صوتی هزینه کند. ابتدا محدودیت‌های مالی خود را در نظر بگیرید و سپس با توجه به آن محدودیت‌ها و البته راهنمایی‌هایی که در این مقاله با هم مرور میکنیم، بهترین انتخاب ممکن را انجام دهید.

میکروفون‌ها، مانند بسیاری از دستگاه‌های صوتی، دارای قیمت قابل توجهی هستند. تنوع در این بازار نسبتاً زیاد است و بنابراین باید انتخاب‌های خوبی در هر رنج قیمتی برای ما وجود داشته باشد.

دقت کنید که بعضی از فروشنده‌ها و سایت‌ها امکان پرداخت قسطی را فراهم کرده‌اند، پس این مورد را هم میتوانید مد نظر قرار دهید. (اگر تصمیم به خرید اقساطی گرفتید بهتر است شرایط را کامل بخوانید تا بعداً پشیمان نشوید.)

از دیگر مواردی که باید برای سرمایه گذاری برای وسایلی مثل میکروفون در نظر بگیرید نسبت هزینه به سود در هنگام خرید است. به عنوان مثال، اگر قرار است از این میکروفون برای تولید محتواهایی که برای شما درآمدزا هستند استفاده کنید شاید بهتر باشد سرمایه‌گذاری بیشتری انجام دهید. از طرف دیگر، اگر قصد ندارید با میکروفون پولی دربیاورید، شاید بهترین انتخاب ممکن، گرانترین نباشد.

همچنین، علاوه بر قیمت اصلی میکروفون باید قیمت وسایل جانبی و در دسترس بودن آن را هم در نظر بگیرید.

آخرین نکته‌ای که باید در خصوص میزان سرمایه‌گذاری به آن اشاره شود میتواند این باشد که (همانطور که در مقاله تجهیزات تولید محتوا با هم مرور کردیم) در بین تجهیزات تولید محتوا صدا دارای بالاترین اولویت برای کیفیت است. پس شاید سرمایه گذاری بر آن زیاد هم غیر منطقی نباشد.

مقاله‌هایی که خواندن آن عالی و واجب است:

فن بیان

آموزش تولید محتوا اینستاگرام

قیمت گذاری محصولات آموزشی

بازاریابی محصولات آموزشی

تولید محتوای متنی

از میکروفن چه انتظاری دارید؟

قبل از تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام میکروفون را باید بخرید، حتماً به طور دقیق مشخص کنید که برنامه‌های شما برای استفاده از میکروفون چه چیزهایی میتواند باشد. هر شخصی ممکن است نیازها و در نتیجه انتظارات متفاوتی از یک میکروفون داشته باشد که با فرد دیگر کاملاً متفاوت باشد.

بنابراین در گام اول لازم است که به طور دقیق ما از میکروفون چه انتظاراتی داریم. اگرچه در بخش بعدی درباره کاربدهای هر میکروفون به طور دقیق صحبت میکنیم ولی لازم است در همین ابتدای کار یک مروری داشته باشیم که برای هر کاربرد دقیقاً چه میکروفونی مناسب‌تر است؟

  • ضبط آواز و صدای استودیویی : میکروفون خازنی با دیافراگم بزرگ.
  • آواز و صدا زنده (برای کنسرت‌ها، سخنرانی‌ها، مجالس و …): یک میکروفون پویا (داینامیک) با اتصال بی‌سیم
  • ضبط فیلم، کلیپ، کلاس درس و… : میکروفن‌های بی‌سیم لاوالیر و میکروفون‌های شاتگان
  • صدابرداری از آلات موسیقی: طیف وسیعی از میکروفون‌های دینامیک، کندانسور و نواری
  • ارتباطات مبتنی بر وب: میکروفون USB

میکروفن دینامیک، کندانسور و ریبون

میکروفون‌ها را میتوان در حقیقت به عنوان یک مبدل در نظر گرفت، به این معنی که یک شکل از انرژی (در این جا، امواج صوتی) را به شکل دیگری از انرژی (در این جا، سیگنال‌های صوتی الکتریکی) تبدیل می‌کنند. انواع مبدل‌های متعددی در میکروفن‌ها یافت می‌شود، اما 3 مورد اصلی که در خصوص کار ما مهم است شامل موارد زیر می‌شود:

  1. میکروفون‌های داینامیک یا پویا
  2. میکروفون های خازنی (کندانسور)
  3. میکروفون های روبانی

لطفاً نگران اصطلاحات استفاده شده نباشید در کل این مقاله به طور دقیق تمامی اصطلاحات و واژگان را شرح داده‌ایم.

میکروفون‌های دینامیک

میکروفون‌های دینامیک یا پویا (که گاهی به میکروفن‌های سیم پیچ متحرک نیز شناخته می‌شود) از القای الکترومغناطیسی برای پروسه تبدیل انرژی (که در بالا اشاره کردیم) استفاده می‌کنند. یک سیم پیچ از مواد رسانا به دیافراگم میکروفون متصل شده و در یک میدان مغناطیسی معلق است. با حرکت دیافراگم، سیم پیچ در معرض یک میدان مغناطیسی در حال تغییر قرار میگیرد و در نتیجه یک سیگنال صوتی الکتریکی تولید می‌شود.

برخی از میکروفن‌های داینامیک دارای ترانسفورماتور خروجی هستند در حالی که برخی دیگر این قسمت را ندارند. طراحی ساده میکروفون‌های پویا دلیل اصلی قیمت ارزان‌تر نسبت به نمونه‌های روبان و کندانسور است.

به طور کلی، میکروفن‌های داینامیک کمترین حساسیت را نسبت به تغییرات فشار صدا و آسیب فیزیکی دارند.

این باعث می‌شود که آن‌ها برای صدابرداری در سطح فشار صدای بالا (SPL) مانند صدابرداری از آلات موسیقی مثل درام و صدابرداری از صداهای بم در کنسرت‌های اپرا یا مجالس عزا گزینه‌ی خوبی باشند. همچنین به دلیل عدم حساسیت، در محیط های پر سر و صدا نیز نسبتاً به خوبی کار می‌کنند.

میکروفون‌های داینامیک نیز اغلب برای تقویت صدا در صدابرداری زنده انتخاب و استفاده می‌شوند، زیرا همانطور که گفته شد آنها در شرایط پر سر و صدا مناسب هستند. عمر میکروفن‌های دینامیک (مارک‌های مناسب) تا زمانی که آسیب فیزیکی نبینند یا در دما و رطوبت غیر معقول قرار نگیرند به آخر نخواهد رسید.

نقطه ضعف میکروفون‌های پویا این است که آنها اغلب در پاسخ فرکانسی با چند طیف مختلف هستند و این به این معنی است که همه فرکانس‌های صوتی دریافتی را به یک اندازه صدابرداری نمی‌کنند. این امر به ویژه در فرکانس‌های رده بالا بیشتر به چشم می‌خورد. همچنین، به دلیل اینکه عموماً حساسیت کمتری دارند، کیفیت صدابرداری آن در حد انواع دیگر یعنی میکروفن خازنی یا ریبون نیست و جزئیات صدا را به درستی انتقال ندهد.

میکروفن کندانسور یا خازنی برای تولید پادکست یا محتوا با کیفیت مناسب است.

میکروفون های خازنی

میکروفون های خازنی صدا را از طریق اصول الکترواستاتیک به صدا تبدیل می‌کنند. دیافراگم به همراه صفحه پشتی ثابت، نوعی خازن (معروف به کندانسور) را تشکیل می‌دهند. هر حرکت دیافراگم باعث تغییر در ظرفیت خازنی و در نتیجه سیگنال صوتی در خروجی می‌شود.

برای این که این مدل به درستی کار کند باید خازن کپسول میکروفون کندانسور شارژ شود. این امر می‌تواند از طریق توان خارجی (مانند “true condenser microphones”) انجام شود یا می‌تواند به طور دائم با مواد برقی (مانند “electret microphones”) این کار را انجام داد. دقت کنید که چون این جزئیات فنی زیاد به دردمان در انتخاب بهترین گزینه کمک نمیکند، ما به طور مختصر و فقط جهت آشنایی به بررسی اجمالی آن میپردازیم.

سیگنال کپسول کندانسور امپدانس بسیار بالایی دارد و نیاز به آمپیلیفایر (تقویت کننده) یا امپدانس دارد. این را می‌توان از طریق فناوری حالت جامد (اغلب FET یا JFET) یا از طریق لوله‌های خلاء انجام داد. تجهیزات صوتی با لوله خلاء اغلب گرمای نسبتاً قابل توجهی تولید میکنند در حالی که فناوری حالت جامد اغلب تولید گرما نمیکنند.

میکروفن‌های خازنی پیچیده‌تر هستند و بنابراین به طور معمول نسبت به دیگر مدل‌ها گرانتر هستند. پس اگر معیار اصلی شما برای انتخاب، میزان سرمایه‌گذاری است، شاید خرید این مدل میکروفون‌ها زیاد هم مناسب نیست.

مدل‌های کندانسوری یا خازنی اغلب به این دلیل انتخاب می‌شوند که حساس هستند و این یعنی، پاسخ‌های فرکانسی گسترده و مسطح دارند و برای ثبت دقیق تفاوت‌های یک عملکرد مناسب‌تر هستند. پس اگر میخواهید تمام جزئیات را صدابرداری کنید و در حقیقت معیار اصلی شما کیفیت است این مدل شاید گزینه مناسبی برای شما باشد.

این میکروفن‌ها اغلب برای صدابرداری در برنامه‌های استودیویی انتخاب و استفاده می‌شوند. آنها به برق نیاز دارند (برای پیش تقویت و تبدیل امپدانس و موارد دیگر)، که اغلب از طریق برق فانتوم در استودیو یا با بایاس DC برای Cavaliers مینیاتوری تامین می‌شود.

میکروفون‌های کندانسور ارزان قیمت به ویژه آنهایی که دارای لوله خلاء هستند معمولاً بسیار از لحاظ ضربات فیزیکی حساس بوده و عمر پایینی نسبت به دیگر مدل‌ها دارند. با این حال، برخی از کندانسورها (مانند بسیاری از میکروفون های لاوالری و شاتگان) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در برابر ضربات فیزیکی و همچنین دما و رطوبت شدید مقاوم باشند که البته قیمت این مدل‌ها بسیار گرانتر است.

یک دسته‌بندی دیگر برای میکروفون‌های خرنی وجود دارد که آن‌ها را به دو بخش دیافراگم کوچک (SDC) و دیافراگم بزرگ (LDC) تقسیم میکند.

میکروفن‌های کندانسور با دیافراگم کوچک

این مدل که به آن‌هاSDC می‌گویند، عموماً دیافراگم 1/2 ″ (12.7 میلی متر) یا کمتر دارند. آنها به طور کلی دقیق‌تر هستند (فرکانس و پاسخ گذرا) اما کمی پر سر و صداتر از LDC ها هستند.

SDC ها اغلب برای صدابرداری از سازهای زهی و بادی چوبی، یا هر کاربرد دقیق دیگری که برای ثبت جزئیات ممکن است نیاز باشد، مناسب است. کپسول‌های خازنی با دیافراگم کوچک در میکروفن‌های شاتگان و از شاید در برخی از میکروفون‌های لاوالیر استفاده میشوند (اگرچه این کپسول‌ها اغلب به عنوان “مینیاتوری” شناخته میشوند).

میکروفن های خازنی با دیافراگم بزرگ

LDC ها عموماً دیافراگم 1 ″ (25.4 میلی متر) یا بیشتر دارند. آنها نسبت به SDC دقت کمتری دارند (فرکانس و پاسخ گذرا) اما دقت بیشتری نسبت به میکروفون‌های داینامیک دارند.

LDC ها معمولاً در استودیو برای ضبط صدا، صداگذاری، گیتار و گیتار باس و… به عنوان میکروفون مناسب در نظر گرفته می‌شوند.

میکروفون های روبان برای پادکست و صدابرداری با جزئیات مناسب است.

میکروفون های ریبون یا روبانی

مانند میکروفون‌های پویا، مبدل‌های میکروفون نواری از القای الکترومغناطیسی استفاده می‌کنند. بر خلاف میکروفون داینامیک، در این مدل، عنصر رسانا یک دیافراگم نواری نازک است که در یک میدان مغناطیسی با توجه به امواج صوتی اطراف آن حرکت می‌کند.

از آنجا که سیگنال خروجی از مبدل روبان نسبتاً کم است ، بسیاری از میکروفن‌های روبان (بر خلاف مدل پویا) دارای ترانسفورماتور در خروجی هستند.

برخی دیگر از میکروفن‌های ریبون، که به عنوان میکروفن روبان فعال (اکتیو) شناخته می‌شوند، حتی از لوله‌ها یا پیش تقویت کننده‌های حالت جامد برای افزایش سیگنال در سطوح مناسب استفاده می‌کنند.

یک ترانسفورماتور خروجی همچنین به محافظت از عنصر روبان ( که به ذاتی شکننده است) در برابر آسیب ناشی از ولتاژ الکتریکی (یا آسیب‌های دیگر به عنوان مثال از قطع ناگهانی جریان الکتریسیته، افزایش جریان و..) کمک می‌کند.

میکروفن‌های روبان به طور کلی به نکات ظریف در صدای محیط حساس بوده و تمایل دارند از صدابرداری در فرکانس‌های بالا برخوردار باشند. این عامل باعث ایجاد حرارت و گرما در آن‌ها میشود.

میکروفون‌های ریبون بسیار شکننده هستند و ممکن است در اثر حرکت بیش از حد و یا کلاً ضربات فیزیکی آسیب ببینند. پس در صورتی که این مدل را برای خرید انتخاب کردید، باید در حفظ و نگهداری آن دقت لازم را انجام دهید.
همانطور که گفته شد، آنها می‌توانند صداهای با فراکانس‌های بسیار بالا را با جزئیات نسبتاً خوبی برداشت کنند (بسته به مدلی که خریداری میکنید) پس یک گزینه مناسب برای صدابرداری هستند.

استفاده از این مدل (اگر با کیفیت بالایی باشد) به دلیل ثبت جزئیات، نیازمند این است که مهارت نفس کشیدن صحیح را بلد بوده و همچنین در فاصله مناسب از آن قرار بگیرید.

میکروفن‌های لوله خلاء بهتر است یا حالت جامد (Solid)

میکروفون‌هایی که به مبدل‌های داخلی و یا امپدانس داخلی نیاز دارند معمولا از یک لوله خلاء (اغلب سه راه) یا ترانزیستور (معمولاً FET یا JFET) استفاده می‌کنند. میکروفن‌هایی که از لوله استفاده می‌کنند “میکروفون لوله‌ای” در نظر گرفته می‌شوند، در حالی که آنهایی که از FET استفاده می کنند “میکروفون FET” یا “میکروفون حالت جامد” در نظر گرفته می‌شوند.

میکروفن‌های لوله‌ای معمولا گران تر هستند. این یعنی لوله‌ها اغلب گران تر از همتایان حالت جامد هستند. علاوه بر این، لوله‌ها معمولاً به جای توان استفاده از برق معمولی، نیاز به منابع تغذیه اختصاصی با کابل‌های خاص دارند که این امر باعث افزایش قیمت بیشتر در این مدل می‌شود.

لوله‌ها معمولاً صدای نویز درونی بیشتری هستند و همچنین معمولاً شکننده‌تر و حساس‌تر است (از نظر فیزیکی و همچنین از نظر دما و رطوبت). با وجود تمام این نکات، میتوان گفت این مدل، یک انتخاب عالی برای صدابرداری در استودیو و سایر محیط‌های ضبط که نویز کمی دارد، است.

برعکس در میکروفن‌های حالت جامد اغلب حجیم‌تر، با حساسیت کمتر و نویز داخلی کمتری نسبت به میکروفون‌های لوله‌ای هستند. این حساسیت کمتر لزوماً خوب نیست و در جایی که ما نیاز داریم از جزئیات صدابراداری کنیم، میتوانئ مشکل ساز باشد.

میکروفن‌های حالت جامد معمولاً از نظر مقاومت در برابر ضربات فیزیکی، دما و رطوبت قوی‌تر هستند.

بنابراین، اگر میخواهید جزئیات زیادی را ثبت نکنید و میکروفون مقاوم‌تری داشته باشید، مدل حالت جامد شاید برای شما مناسب‌تر باشد.

میکروفن‌های شاتگان

میکروفن های شاتگان، همانطور که در مورد آن گفتیم، اغلب با کپسول‌های کندانسور دیافراگمی کوچک طراحی می‌شوند. آنها دارای لوله‌های تداخل طولانی هستند که به طور موثر صدایی را که در زوایای خارج از آن می آید را فیلتر می‌کنند. نتیجه چنین طراحی، یک الگوی قطبی بسیار جهت‌دار است که صدا را مستقیماً در جایی که میکروفون نشان می‌دهد مشخص می‌کند.

اگر به پشت صحنه فیلم‌های سینمایی دقت کرده باشید احتمالاً این نوع از میکروفن‌ها را مشاهده کرده‌اید. معمولاً این مدل‌ها دارای یک دسته است که توسط صدابردار بالای سر بازیگر قرار میگیرد تا فقط صدای شخصی که در حال گفتن دیالوگ است صدایش ضبط شود.

همچنین، میکروفن‌های شاتگان را می‌توان در محیط‌های ضبط فشرده و زنده در تلاش برای ایزوله کردن ضبط صدای یک مجری خاص استفاده کرد.

میکروفن Lavalier میتواند برای تولید محتوا یا پادکست مناسب باشد

میکروفون Lavalier

میکروفن‌های Lavalier که به عنوان میکروفن‌های یقه‌ای نیز شناخته می‌شوند، میکروفون‌های مینیاتوری (کوچکی) هستند که ما به عنوان مخاطب ممکن است حتی آن را نتوانیم ببینیم در حالی که به گوینده متصل هستند. آنها اغلب به یک فرستنده بی‌سیم متصل می‌شوند و با کپسول های خازنی الکترت مینیاتوری طراحی شده‌اند.

میکروفون‌های Lavalierبه طور گسترده برای تولید محتوای ویدیویی و همچنین برای تقویت صدای زنده در تئاتر استفاده می‌شوند.

اگر تولید کننده محتوا هستید و قصد تولید محتواهایی با یک صدابرداری با کیفیت را دارید شاید بهترین انتخاب این نوع از میکروفن‌ها باشد.

پیشنهاد مقاله:

آموزش تولید محتوا

میکروفون های رومیزی

میکروفن‌های رومیزی، همانطور که از نامشان پیداست، بر روی میزهای مختلف (میز کنفرانس، میز کار و…) قرار می‌گیرند و به گونه‌ای طراحی شده‌اند که صدا را در محیط بدون هیچ گونه بازتابی از زیر آنها دریافت کنند. میکروفن‌های رومیزی معمولاً با کپسول‌های کندانسور ساخته می‌شوند.

میکروفن‌های رومیزی اغلب به عنوان میکروفون اصلی در استودیو، اتاق‌های کنفرانس در میزگردها استفاده میشود و همچنین برگزارکنندگان وبینارها، گزارشگران فوتبال و…. از این میکروفون‌ها استفاده می‌کنند.

پیشنهاد مطالعه مقاله:

آموزش برگزاری وبینار

بهترین سایت برگزاری وبینار

بهترین قالب آموزشی

آموزش تدریس مجازی

آموزش تدریس

روش تدریس

کتاب تدریس

بهترین زمینه برای تدریس

آموزش مجاری بهتر است یا حضوری

میکروفون سیمی یا بی سیم؟

هنگام خرید میکروفن، مهم است که از خوتان بپرسید آیا اتصال بی‌سیم برای من ضروری است یا خیر. همچنین خوب است که اصول اتصال میکروفون بی‌سیم را بدانید تا تصمیم آگاهانه‌تری در مورد خرید خود بگیرید.

سیستم‌های میکروفن بی‌سیم معمولاً گران‌تر از نمونه با سیم هستند و به علاوه اکان خرابی در آن‌ها به مراتب بیشتر است. همچنین در هنگام استفاده از مدل‌های میکروفون بی‌سیم باید مراقب میزان شارژ آن باشید زیرا ممکن است در زمانی که فکرش را هم نمیکنید شارژ آن تمام شده و منجر به از دست دادن بخشی از صدابرداری شوید.

از سوی دیگر، بر هیچ کس مزیت‌های استفاده از تجهیزات بی‌سیم پوشیده نیست. در ادامه به بررسی دقیق‌تر آن میپردازیم.

ابتدا، اجازه دهید میکروفن‌های بی‌سیم را با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار دهیم (تا بتوانید بهترین انتخاب را داشته باشید)

فرستنده و گیرنده

برای ارسال سیگنال‌های صوتی بی‌سیم از یک میکروفون، یک سیستم باید دو بخش داشته باشد: یک فرستنده و یک گیرنده. میکروفون (فرستنده) به فردی که قرار است صدایش ضبط شود متصل شده و قسمت گیرنده با سیم به دستگاهی (دوربین، موبایل و..) که قرار است صدا در آن ضبط شود متصل میشود.
صدای گوینده در فرستنده به صورت رمزگزاری شده به گیرنده ارسال شده و در نهایت گیرنده آن سیگنال را رمزگشایی کرده و به دستگاه هدف (دوربین و…) انتقال میدهد.

برخی از سیستم‌های میکروفون بی‌سیم یک کانال دارند، به این معنی که یک میکروفون به یک فرستنده متصل می‌شود که صدا را به یک گیرنده می‌فرستد. سیستم های چند کاناله دارای چندین فرستنده هستند که صدا را به صورت بی‌سیم به یک گیرنده با چندین کانال و خروجی ارسال می کنند. اگر به چندین میکروفون بی‌سیم نیاز دارید، سیستم های چند کاناله اغلب مقرون به صرفه‌تر هستند.

فرستنده‌ها برای انتقال صدای بی‌سیم در فرکانس‌های سیگنال حامل مشخص، تنظیم شده‌اند. کانال‌های گیرنده در فرکانس‌های یکسانی تنظیم می‌شوند تا سیگنال‌های بی سیم را به درستی دریافت کنند.

تنوع میکروفن های بی‌سیم

سه طرح اصلی در مورد نحوه دریافت سیگنال بی‌سیم از فرستنده به گیرنده وجود دارد: non-diversity ،diversity و true diversity
در مدل‌های non-diversity یک آنتن برای دریافت سیگنال از فرستنده وجود دارد.

گیرنده‌های diversity دارای دو آنتن هستند که با فاصله کمی از هم فاصله دارند. هر دو به یک گیرنده متصل هستند. اتصال بی‌سیم فقط بین یک آنتن فرستنده (در انتهای میکروفون) و یک آنتن گیرنده (در انتهای گیرنده) اتفاق می‌افتد. اگر قدرت سیگنال در یک اتصال آنتن به کمتر از حد قابل قبول برسد، گیرنده به آنتن دیگر سوئیچ می‌کند. این سوئیچ بدون اختیار و کنترل انجام می‌شود و اغلب اتصال سیگنال بد را بهبود می‌بخشد، اما گاهی اوقات هم اتصال بد را بدتر می‌کند.

گیرنده‌های سیستم True Diversity از دو آنتن مجزا استفاده می‌کنند که هر یک به یک ماژول گیرنده جداگانه متصل است. مدار گیرنده هر دو سیگنال آنتن را می خواند و از بین دو سیگنال دریافتی، سیگنالی که بهتر است را دریافت می‌کند. حداقل یکی از آنتن ها باید یک سیگنال تمیز دریافت کند، که باعث انتقال سیگنال تمیز با کاهش احتمال خطا می‌شود. (دو نفر با دو فرستنده در حال گفت و گو هستند، فردی که صدای بلندتری دارد و در حال صحبت است توسط گیرنده انتخاب میشود)

در صورت امکان، بهتر است از مدل True Diversity استفاده کنید تا مدل Diversity.

مطالعه بیشتر: www.musiciansfriend.com

سیستم‌های میکروفون بی‌سیم آنالوگ و دیجیتال

مانند بسیاری از تجهیزات صوتی، سیستم‌های میکروفون بی‌سیم یا آنالوگ هستند یا دیجیتال. دقت شود که انتقال از گیرنده بی‌سیم به دستگاه نهایی (دوربین یا …) خود همیشه آنالوگ است، اما سیگنال از فرستنده به گیرنده می‌تواند دیجیتالی یا آنالوگ باشد.

سیستم های میکروفون بی سیم آنالوگ عموماً مستعد دریافت سر و صدا و تداخل (نویز) هستند اما در طیف‌های نسبتاً کوچکی از فرکانس کار می‌کنند.

سیستم‌های میکروفن بی‌سیم دیجیتالی سر و صدا و تداخل را کاهش می‌دهند اما با یک تاخیر جزئی سیگنال را انتقال داده و روی طیف فرکانس نسبتاً وسیعی کار می‌کنند.

در سیستم‌های بی‌سیم، هر دو نوع بیان شده به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به طور باورنکردنی عملکرد خوبی داشته باشند. با این حال، درک مزایا و معایب این سیستم‌ها برای انتخاب بهترین گزینه میتواند مهم باشد.

لزوماً میکروفون های بی سیم بهتر از میکروفون سیمی نیست!

طیف‌های مجاز برای انتقال بی‌سیم

با پیشرفت تکنولوژی، طیف‌های گسترده‌تری از فرکانس توسط تجهیرات صدابرداری بی‌سیم قابل صدابرداری است.

سیستم میکروفون‌های بی‌سیم طوری طراحی شده‌اند که در طیف خاصی از فرکانس ها کار کنند، بدین وسیله یک فرکانس حامل واحد برای ارتباط بین فرستنده و گیرنده انتخاب می‌شود.

بسته به مکان و محدودیت‌ها، سیستم میکروفون بی‌سیم ممکن است قادر به عملکرد صحیح و مناسب نباشد. اگر صداهای جذب شده توسط گیرنده جزئی از طیف فرکانس اختصاص داده شده در هنگام طراحی میکروفون بی‌سیم نباشد، عملکرد صدابرداری دچار اختلال میشود!

البته سیستم میکروفون‌های جدید به گونه‌ای طراحی شده‌اند که طیف وسیعی از فرکانس‌ها را پوشش دهد و تقریباً بدون هیچ اختلالی کار خود را انجام دهد ولی در خرید میروفون‌های بی‌سیم قدیمی‌تر باید این مورد را حتماً مورد بررسی قرار دهید.

نکنه بسیاار مهم دیگر این است که، محدودیت‌های طیف فرکانس میکروفون بی‌سیم لزوماً از کشوری به کشور دیگر یکسان نیست.

همچنین شایان ذکر است که در برخی از کشورها برای عملکرد میکروفون بی‌سیم در محدوده فرکانس خاص، نیاز به مجوز است. حتماً قبل از خرید سیستم بی‌سیم (اگر از خارج از ایران قرار است تهیه کنید)، دقت لازم را داشته باشید.

پس اگر قصد خرید مدل بی‌سیم را دارید اولاً دقت کنید در ایران محدودیتی نداشته باشد و دوم اگر قرار است در خارج از ایران تولید محتوا کنید، در آن کشورها هم محدودیتی نداشته باشد.

سایر مشخصات مهم سیستم میکروفون بی‌سیم

همراه با مشخصات میکروفون (پاسخ فرکانس، الگوی قطبی، فاکتور فرم)، چندین مشخصات دیگر وجود دارد که باید هنگام انتخاب میکروفون بی‌سیم آن‌ها را در نظر بگیرید. این مشخصات عبارتند از:

  1. محدوده عملیاتی: گیرنده و فرستنده تا چه اندازه می توانند از هم فاصله بگیرند قبل از اینکه اتصال آسیب ببیند. آیا عملکرد صحیح به خط دید بستگی دارد؟
  2. انتخاب فرکانس: آیا فرستنده ها و گیرنده های سیستم به طور خودکار همگام می‌شوند یا نیاز به انتخاب فرکانس دستی است؟
  3. فرم فاکتور فرستنده: ابعاد فرستنده چقدر است و چگونه به میکروفون متصل می شود؟
  4. ضریب فرم گیرنده: ابعاد گیرنده چیست؟ فاکتورهای دسکتاپ و رکمونت رایج هستند.
  5. نوع و عمر باتری: فرستنده به چه نوع باتری‌هایی نیاز دارد و عمر باتری مورد انتظار چقدر است؟

برنامه های کاربردی سیستم میکروفون بی سیم

بیایید چند مدل رایج میکروفون‌های بی‌سیم را با هم مرور کنیم تا بتوانیم انتخاب بهتری داشته باشیم:

میکروفون دستی با فرستنده داخلی

  1. میکروفون Lavalier با فرستنده Bodypack
  2. هدست میکروفن با فرستنده Bodypack
  3. میکروفن های Clip-On Instrument با فرستنده های Bodypack

حال به بررسی هر کدام از این مدل‌ها به صورت جداگانه میپردازیم:

میکروفون‌های دستی با فرستنده های داخلی

احتمالاً همه ما این مدل را در سخنرانی‌های مختلف دیده‌ایم. این نوع از میکروفون‌ها برای خوانندگان و سخنرانان شاید بهترین گزینه باشد.

فرستنده معمولاً مستقیماً به کپسول میکروفون متصل می‌شود و بدنه میکروفون را تشکیل می‌دهد. بنابراین میکروفون و فرستنده بدون هیچ کابلی در بینشان یک قطعه را تشکیل می‌دهند. آنها ارگونومیک بوده و از نظر زیبایی‌شناسی دلپذیر هستند و حس خوبی را ایجاد می‌کنند.

میکروفون Lavalier با فرستنده Bodypack

این میکروفن‌ها برای بازیگران (فیلم و تئاتر)، سایر افراد حاضر در مراسم و سخنرانان عمومی عالی هستند.

میکروفن Lavalier ، همانطور که قبلاً نیز مورد بررسی قرار گرفت، میکروفن های مینیاتوری هستند که می‌توان آنها را روی لباس چسبانده یا کاملاً بر روی یک شخص پنهان کرد. این میکروفون‌ها تقریباً همیشه بی‌سیم هستند و به کسانی که از آن‌ها استفاده می‌کنند این امکان را می‌دهند که بتوانند در اطراف خود حرکت کنند.

میکروفون‌های Lav معمولاً از طریق یک کابل کوتاه به فرستنده‌های بادیپک متصل می‌شوند که به راحتی قابلیت پنهان شدن را دارند.

هدست میکروفون با فرستنده Bodypack

این میکروفن‌ها برای خوانندگانی که دارای حرکات نمایشی هستند، مجریانی که حرکات دست زیادی انجام می‌دهند یا هرکس دیگری که نیاز به حرکت با میکروفون هندزفری دارد، عالی است.

مطمئناً، این میکروفون‌ها به راحتی پنهان نمی‌شوند، اما مزیت خرید این مدل این است که صداهای ناخواسته را تا حد قابل قبولی کاهش داده و به ضبط صدای تمیزتر کمک میکنند. (مانند میکروفون مهران مدیری یا دیگر بازیگران آن در دورهمی)

میکروفون‌های Clip-On Instrument با فرستنده های Bodypack

از این مدل بیشتر برای ضبط صدای انواع سازها مثل گیتار و.. استفاده میشود. با توجه به این که قابلیت اتصال به سازها در این مدل وجود دارد میتوانید بدون نگرانی از صدای تکان‌های ساز از این میکروفن استفاده کنید.

USB ، XLR و سایر اتصالات میکروفن

بعد از صحبت درباره میکروفون‌های بی‌سیم، اجازه دهید اتصالات فیزیکی/سیمی موجود در طراحی میکروفون را مورد بحث قرار دهیم. (توضیحات این بخش برای تکمیل اطلاعات شما آورده شده است که بدانید دقیقاً ملاک‌های ما برای میکروفن‌هایی که در انتها معرفی میکنیم چه چیزهایی بوده است، پس نگران این نباشید که تک تک این موارد را بخوانید و آن‌ها را یاد بگیرید.)

برای اطمینان از سازگاری بین میکروفون و بقیه سیستم تولید محتوا، توجه به نوع اتصال بسیار مهم است. خوشبختانه، تنوع زیادی برای اتصال وجود ندارد و بیشترین تنوع کانکتورها مربوط به فرستنده‌های بی‌سیم و میکروفون‌های لایو (زنده) است.

اکثر میکروفن‌ها دارای خروجی های 3 پین XLR هستند و به کابل های 3 پین XLR متصل می‌شوند. این سیستم دارای صدای متعادل است که اجازه می‌دهد تا حداقل نویز و تداخل در طول کابل های طولانی ایجاد شود. همچنین امکان انتقال توان الکتریکی را برای میکروفن‌هایی که به آن نیاز دارند، می‌دهد.

برخی از میکروفون ها از اتصالات XLR با تعداد پین‌های دیگری استفاده می کنند. به عنوان مثال، میکروفن‌های استریو اغلب دارای خروجی‌های 5 پین هستند، اما معمولاً با یک کابل Y-Splitter ارائه می‌شوند که به دو اتصال 3 پین منشعب می‌شود. میکروفون های لوله قدیمی با منبع تغذیه اختصاصی ممکن است دارای اتصالات 6 ، 7 یا 8 پین برای سیگنال صوتی ، توان الکتریکی ، سپر در برابرنویز و سایر ملزومات باشند.

میکروفن های USB برای برنامه‌های صدابرداری غیرحرفه‌ای محبوب هستند. این میکروفن‌ها دارای مبدل‌های داخلی آنالوگ به دیجیتال (رابط صوتی) هستند و مستقیماً به رایانه ها متصل می‌شوند. بسیاری از میکروفون‌های USB حتی آمپر هدفون داخلی برای نظارت بدون تأخیر دارند.

هنگام خرید میکروفن USB، حتماً مشخصات DAC و آمپ هدفون را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که مشخصات آن با سیستم شما تداخلی نداشته باشد. در صورت وجود، خروجی آمپر هدفون، پاسخ فرکانس و اعوجاج هارمونیک کل را در نظر بگیرید.

کانکتورهای نوع Mini-XLR مانند TA3، TA4 و TA5 در میان میکرفون های lav رایج هستند. پین‌های این اتصالات ممکن است از سازنده‌ای به سازنده دیگر متفاوت باشد، بنابراین حتما میکروفون‌ها و فرستنده‌های سازگار را انتخاب کنید.

2501، Nexus، Tuchel قدیمی هستند ولی ممکن است شما بخواهید از آن‌ها استفاده کنید.

در نهایت، کانکتورهای TS، TRS و TRRS (در اندازه های مختلف) در برخی از میکروفن های مصرف کننده مانند کارائوکه و میکروفن های گوشی استفاده می شود.

مقایسه انواع مختلف در سایت دیجی کالا

اهمیت دقت به الگوی قطبی و جهت در انتخاب میکروفن

الگوهای قطبی میکروفون

یکی از مهم‌ترین مشخصات میکروفن، الگوی قطبی آن است. الگوی قطبی یک میکروفن به جهت آن اشاره دارد که در کدام جهت (ها) میکروفن بیشترین حساسیت را به صدا دارد و در کدام جهت (ها) کمترین حساسیت را به صدا دارد. به صورت خیلی عامیانه یعنی میکروفون مورد نظر صدا را در کدام جهت برداشت میکند؟

الگوهای قطبی میکروفون معمولی در زیر ذکر شده است:

  • Cardioid
  • Bidirectional (Figure-8)
  • Omnidirectional
  • Hypercardioid, Supercardioid & Subcardioid
  • Multi-Pattern
  • Boundary Microphone Polar Patterns
  • Shotgun Microphone Polar Patterns

قبل از اینکه به هر یک از الگوهای قطبی فوق الذکر بپردازیم، اجازه دهید در مورد نقطه مبدا هدایت میکروفون گفت و گو کنیم. میکروفن‌ها عموماً یا جهت بالا/پایان یا دارای جهت جانبی برای صدابرداری هستند.

میکروفن‌های با جهت بالا/پایان دارای محور مرکزی الگوهای قطبی خود هستند که «بالا» یا «انتهای» میکروفون را نشان می‌دهند. این نمونه برای میکروفون های خازنی با دیافراگم کوچک و میکروفن‌های دستی است.

Shure SM58 نمونه‌ای از میکروفون آدرس بالا است.

میکروفون‌های جهت جانبی دارای محور مرکزی الگوهای قطبی خود هستند که به سمت «جهت» میکروفون حساسیت دارند(صداهای هم جهت با میکروفن را ضبط میکند). این معمولاً برای میکروفن‌های کندانسور دیافراگم بزرگ و میکروفن های روبان است.

Neumann U 87 نمونه ای از میکروفن جهت جانبی است.

کاردیوئید

الگوی قطبی میکروفون کاردیوئید ایده‌آل یک الگوی جهتی است که در جهت روی محور میکروفون حساس‌تر است و نقطه تهی آن در جهت دقیقا مخالف است و یک تضعیف تدریجی در بین آن‌ها که در 90 درجه و 270 درجه به -6 دسی‌بل می‌رسد. الگوی کاردیوئید رایج ترین الگوی قطبی است.

الگوی قطبی کاردیوئید ایده آل

میکروفون‌های کاردیوئید یک طرفه هستند و در اکثر کاربردهای صدابرداری انتخاب فوق العاده‌ای به حساب می‌آیند. جهت گیری رو به جلو به اندازه کافی گسترده است که نیازی به قرار دادن میکروفن کامل نباشد، در نتیجه منبع صدا میتواند متحرک باشد (یک مزیت بزرگ برای افرادی که برای خوانندگی میخواهند).

میکروفون‌های کاردیوئید به دلیل نقطه تهی عقب، برای موقعیت‌های روی صحنه و سایر موقعیت‌های تقویت صدا که ممکن است بازخورد مشکل‌ساز باشد، عالی عمل می‌کند. به عنوان مثال، افرادی که میخواهند وبیناری اجرا کنند بدون این که صدای فن لپ تاپ و… مزاحمت ایجاد کند، میتوانند از این میکروفون‌ها بهره‌مند شوند.

میکروفون‌های کاردیوید برای میک کردن ابزارهایی که نزدیک به هم هستند و در عین حال در یک راستا قرار ندارند، عالی هستند (مثلاً درام‌های جداگانه یک کیت) ولی در عوض اگر از نظر موقعیتی درست تنظیم نشوند ممکن است صداهای ناخواسته را ضبط کند.

میکروفون‌های کاردیوئید به طور طبیعی دارای اثر مجاورتی هستند که با نزدیک شدن منبع صدا به میکروفون، پاسخ باس را به طور موثر ی افزایش می‌دهد و در نتیجه این ویژگی می تواند به ویژه در ضبط صدا بسیار مفید باشد.

مطالعه بیشتر: mynewmicrophone.com

دو طرفه (شکل-8)

الگوی قطبی میکروفون دو طرفه (شکل-8) به صداهای جلو و پشت به یک اندازه حساس است(با یک حلقه سکوت در طرفین آن که یعنی صداهای طرفین را برداشت نمیکند). میکروفون‌های دو جهته واقعی‌ترین شکل میکروفون‌های گرادیان فشار هستند و بیشترین اثر مجاورت را نشان می‌دهند. تقریباً همه میکروفون‌های ریبون دو طرفه هستند.

نمودار الگوی قطبی دو جهته ایده آل

میکروفن‌های دو طرفه هنگام ضبط صدای دو نفر که در مقابل هم نشسته‌اند میتواند بسیار کارساز واقع شوند. آنها همچنین برای ضبط صدای اتاق عالی هستند زیرا منبع (ها) را در جلو و بازتاب ها را در عقب می گیرند. این الگوی قطبی میکروفون حداکثر اثر مجاورت را نشان می دهد.

توجه داشته باشید که میکروفن‌های نواری به طور طبیعی دو طرفه هستند، اگرچه، از طریق طراحی آکوستیک، می توان آنها را به الگوهای قطبی دیگر نیز تبدیل کرد.

تمام جهت‌ها

از نظر تئوری، میکروفونی با الگوی قطبی همه جهته، نسبت به صدا در همه جهات حساس است. این الگوی قطبی اصل فشار است که به موجب آن تنها یک طرف دیافراگم میکروفون در معرض امواج صوتی قرار می‌گیرد.

بررسی الگوی قطبی همه جهته ایده آل

به طور کلی، میکروفن‌های همه جهته طبیعی ترین صدا را در بین الگوهای قطبی میکروفون ارائه می‌دهند. یعنی در جایی که قصد داریم تمام صداهای محیط را برداشت کنیم، شاید این مدل بهترین انتخاب در بین مدل‌های دیگر باشد.

میکروفون‌های همه جهته به دلیل اصل فشار (که تنها یک طرف دیافراگم در معرض صدا قرار دارد) اثر مجاورت را نشان نمی‌دهند. این بخشی از چیزی است که باعث می‌شود صدای آن‌ها طبیعی‌تر به نظر برسد، به‌ویژه در برنامه‌های مایکینگ نزدیک. این عامل (یا فقدان آن) همچنین نقشی در صدای طبیعی صدای میکروفون های omni در محیط‌های خروجی باد دارد و در عین حال به کاهش نویز دست زدن کمک می‌کند.

بسیاری از میکروفن‌های lavalier همه جهته هستند. این الگوی پیکاپ تمام جهتی برای این میکروفن‌های حضوری برای گرفتن صدایی ثابت و طبیعی ایده‌آل است. به طور مشابه، بسیاری از میکروفون‌های کنفرانس از کپسول‌های همه جهته برای ضبط صدا در اطراف اتاق استفاده می‌کنند تا صدای تمام حضار به خوبی برداشت شود.

میکروفن‌های Omni برای تقویت صدا (خاص و در یک جهت) ایده‌آل نیستند، زیرا آنها صدا را از همه جهات دریافت می‌کنند و باعث می‌شود بیشتر مستعد دریافت صداهای ناخواسته باشند. همچنیناگر قصد صدابرداری در مکان‌های پر سر و صدایی مثل سخنرانی یا کنفرانس را دارید شاید بدترین انتخاب، این مدل باشد.

هایپر کاردیوئید ، سوپر کاردیوئید و ساب کاردیوئید

الگوی قطبی hypercardioid یک الگوی قطبی میکروفون بسیار جهت‌دار است. hypercardioids ایده‌آل یک نسبت ۱: ۱ نسبت به الگوهای omnidirectional است. آن‌ها بیشتر از cardioids و supercardioids با بخش عقبی بزرگ‌تر حساسیت و نقاط صفر (بدون حساسیت) در ۱۱۰ ° و ۲۵۰ ° هستند.

الگوی قطبی هیپرکاردیوئید ایده آل

میکروفن‌های هایپرکاردیوئید، مانند فوق کاردیوئیدی ، اغلب برای صدابرداری از منابع نزدیک استفاده میشوند.

الگوی قطبی سوپرکاردیوئید یک الگوی قطبی میکروفن بسیار جهت دار است. سوپرکاردیوئیدهای ایده آل عبارتند از نسبت 5:3 الگوهای دو جهته به همه جهت. آنها نسبت به کاردیوئیدها جهت دارتر هستند اما دارای یک لوب عقب حساس با نقاط غیر حساس (نقاطی که صدایی را برداشت نمی‌کند) در 127 درجه و 233 درجه هستند.

الگوی قطبی subcardioid/wide cardioid یک الگوی گسترده و یک طرفه است. ساب کاردیوئیدها هیچ نقطه خالی ندارند و حساسیت آنها به عقب 3 تا 10 دسی بل کاهش می یابد. آنها را می‌توان به عنوان ترکیبی از الگوهای همه جهته و کاردیوئید در نظر گرفت.

مطالعه بیشتر: blog.landr.com

الگوی قطبی Subcardioid ایده آل

میکروفن‌های ساب‌کاردیویید در موقعیت‌هایی که نیاز به جهت‌گیری کمی بیشتر از یک میکرفن همه جهته دارند، بهترین استفاده را دارند. آنها به عنوان میکروفن های اتاقی، در استدیوهای برنامه‌های تلویزیونی و… عالی هستند و صدای بسیار طبیعی (به طور کلی) نسبت به بقیه الگوها دارند.

مانند مدل‌های همه جهته، مدل زیر کاردیوئید در شرایط تقویت صدای زنده یا در محیط‌هایی که پر سر و صدا است که نیاز به میکینگ و جداسازی نزدیک دارند، گزینه‌های مناسبی برای خرید نیستند.

چند الگویی

انواع خوبی از میکروفون های چند الگو در بازار وجود دارد. این میکروفون‌ها، همانطور که از نامشان پیداست، به کاربران این امکان را می‌دهند که از بین چندین گزینه الگوی قطبی مناسب خود را انتخاب کنند.
این میکروفن‌ها معمولاً خازنی با جهت جانبی به همراه دیافراگم بزرگ هستند که دو دیافراگم پشت هم قرار گرفته‌اند. با تغییر فاز و دامنه کپسول ها نسبت به یکدیگر، می‌توان الگوهای قطبی مختلفی را انتخاب و ایجاد کرد.

برخی از میکروفون‌های چند الگویی، دارای سوئیچ‌هایی هستند که بین الگوهای قطبی تنظیم شده جابه‌جا می‌شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است دائماً و به طور خودکار متغیر باشند.

سایر میکروفن های چند الگو ممکن است از طریق روش های صوتی/فیزیکی به این موفقیت دست پیدا کنند.

الگوهای قطبی میکروفون مرزی

الگوی قطبی میکروفون مرزیPZM نوعی الگوی نیمکره‌ای است. برای از بین بردن بازتاب های عقب و کارکرد صحیح، به یک سطح صاف (مرز) نیاز است. این الگوی تخصصی می‌تواند دارای کپسول با هر الگوی قطبی استاندارد باشد. در حقیقت از این الگو برای جلوگیری از دژاوو و پیچیدگی صدا در محیط استفاده میشود.

الگوی قطبی مرز ایده آل PZM

میکروفون های مرزی به دلیل کارایی که بیان شد، جایگاه ویژه‌ای دارند. آنها برای ضبط صدا محیط از یک سطح انتخاب می‌شوند. این میکروفن‌ها اغلب در ضبط‌های استودیویی به‌عنوان میکروفن‌های اتاق (مکان‌هایی که نمیخواهیم برای جلوگیری از بازگشت صدا عایق کاری کنیم)، در برنامه‌های پخش به‌عنوان میکرفن محیطی و روی صحنه به‌عنوان مکمل انتخاب می‌شوند.

الگوهای قطبی میکروفون شاتگان

الگوی قطبی لوبار/شاتگان، الگوی قطبی بسیار جهت دار است که همانطرور که قبلاً هم گفتیم این یعنی فقط صدا را در یک جهت ضبط میکند. الگوهای لوبار اغلب بر اساس الگوهای هایپر یا فوق کاردیوئیدی هستند و برای دستیابی به جهت آنها به لوله‌های تداخلی نیاز است. همچنین، آنها دارای لوب‌های جانبی و عقب حساس هستند.

الگوی قطبی لوبار/شاتگان ایده‌آل

این الگو در حقیقت محکم‌ترین و جهتدارترین الگوی قطبی در بین تمام میکروفن‌ها است. مدل‌های شاتگان اغلب در مواقعی انتخاب می‌شوند که ایزوله‌سازی صداهای محیطی لازم باشد. آنها اغلب روی دوربین نصب شده‌اند تا صدای روی صفحه را ضبط کنند. آنها همچنین معمولاً برای تولید فیلم‌های سینمایی حرفه‌ای بر روی دسته‌های مخصوص نصب می‌شوند.

برای ضبط صدای محیط به صورت برداشت طبیعی باید از استفاده میکروفون‌های شاتگان خودداری کرد. به دلیل حساسیت ذاتی لوب عقب، آنها برای قرارگیری مستقیم در مقابل مانیتورهای تاشو نیز چندان ایده آل نیستند.

اهمیت میزان پاسخ فرکانسی در انتخاب میکروفون

پاسخ فرکانس میکروفن

یکی دیگر از مهمترین مشخصات میکروفن، پاسخ فرکانسی آن است. پاسخ فرکانسی به حساسیت خروجی مخصوص به فرکانس آن اشاره دارد. به عبارت دیگر، این یک معیار از چگونگی حساس بودن میکروفن به فرکانس‌های خاص نسبت به فرکانس‌های دیگر است.

محدوده پاسخ فرکانسی یک میکروفن عبارت است از محدوده فرکانس‌هایی را که به طور موثر دریافت می‌کند. این محدوده‌ها معمولاً با واحد دسی بل تنظیم می شوند ( ± dB 3 معمول است.). با این وجود، این محدوده‌ها می‌تواند به راحتی توسط تولیدکنندگان نه چندان معروف و فروشندگان، اغراق شود تا میکروفن بیشتر از آنچه در واقعیت است به نظر برسد.

همچنین محدوده پاسخ فرکانسی، در مورد نحوه واکنش میکروفن به فرکانس‌های محدوده خود چیزی به ما نمی‌گوید (یعنی این که چگونگی عملکرد آن در بازه‌ای که تعهد داده شده است، را نمیتوان با این معیار سنجید.)

در عمل نحوه اندازه‌گیری پاسخ فرکانسی، نمودار پاسخ فرکانسی است. در این نمودارها فرکانس‌ها (بر حسب هرتز) را در امتداد محور x و حساسیت نسبی (بر حسب دسی بل) در امتداد محور y قرار میگیرند و قابل مشاهده هستند. اگر میکروفون دارای مارک و برند معروفی باشد نمودارهای ارائه شده توسط کمپانی سازنده میتواند خیال ما را راحت کند.

شنوایی انسان بین 20 تا 20000 هرتز تعریف شده است (محدوده فرکانسی شنوایی انسان). میکروفون ها می‌توانند محدوده پاسخ فرکانسی کوچکتر یا بزرگتر از این محدوده تعریف شده را داشته باشند.

پاسخ های فرکانس میکروفون اغلب به طور کلی به دو دسته طبقه بندی می شوند:

  • پاسخ فرکانس میکروفون تخت
  • پاسخ فرکانس میکروفون Coloured

که در ادامه به برسی دقیق هر یک میپردازیم:

پاسخ فرکانس میکروفون تخت

پاسخ فرکانسی میکروفن مسطح به این معنی است که میکروفن به یک اندازه به تمام فرکانس های شنیداری صدا (20 هرتز – 20000 هرتز) در امتداد محور اصلی خود (جایی که جهت و الگو قطب میکروفن قرار دارد) حساس خواهد بود. مدل‌های تخت بسیار طبیعی به نظر می‌رسند، زیرا هیچ فرکانس خاصی را نسبت به فرکانس‌های دیگر برجسته یا بلد نمی‌کنند.

پاسخ فرکانس میکروفن واقعاً مسطح نتیجه طراحی فوق العاده آن است و معمولاً فقط در برندهای معروف و البته گران قیمت یافت میشود.

پس در مدل‌های مسطح پاسخ فرکانس‌ها، به طور کلی‌تر، تقریباً مسطح هستند و نه همیشه. آنها در صدابرداری طبیعی‌تر به نظر می‌رسند و هیچ فرکانس خاصی را اغراق و بزرگ نمی‌کنند.

پاسخ‌های فرکانس میکرفن مسطح اغلب در خازن‌های با دیافراگم کوچک (و به ندرت در خازن‌های دیافراگم بزرگ ) یافت می‌شود.

پاسخ فرکانس میکروفن Coloured

پاسخ فرکانس میکروفون Coloured به این معنی است که میکروفون نسبت به فرکانس‌هایی در بازه فرکانس شنیداری، حساسیت بیشتری نسبت به سایر فرکانس‌ها دارد. به عنوان مثال، میکروفن‌های Coloured را می‌توان به عنوان ویژگی «EQ» یا هوش هیجانی برای انسان در نظر گرفت.

میکروفون های پویا و نواری اغلب Coloured هستند. کندانسورها همچنین ممکن است پاسخ فرکانسی Coloured داشته باشند.

به عنوان مثال، مدل‌های نواری تمایل دارند فرکانس‌های بالا را به آرامی کاهش دهند. از آنجایی که حساسیت کمتری به محدوده فرکانس پایین دارند، ” Coloured” هستند. به طور مشابه، بسیاری از میکروفن‌های پویا در برخی از نقاط در فرکانس‌های سطح بالا دارای عملکردی نسبتاً واضح هستند.

میکروفن های دیگر ممکن است محدوده فرکانسی خاصی را در پاسخ کلی خود تقویت یا کاهش دهند. این “EQ” میکروفون ممکن است در مقایسه با میکروفن‌های تخت، طبیعی‌ترین حالت را نداشته باشد. با این حال، برای برخی از سازها و برخی از محیط های آکوستیک، ممکن است به برجسته کردن شخصیت یک صدای خاص کمک کند.

مطالعه بیشتر: www.sweetwater.com

به عنوان مثال، یک میکرفون با باس بزرگنمایی شده و میانه‌های کوچک ممکن است انتخاب ایده‌آلی برای سازهای ضربه‌ای مثل تنبک باشد. برعکس، یک میکروفن با سطح پایین تر و حضور تقویت شده می‌تواند برای گیتار عالی عمل کند.

معیارهای دیگر خرید میکروفن

سایر مشخصات میکروفن که در هنگام خرید باید به آن توجه نمود

اگرچه مشخصات الگوی قطبی و پاسخ فرکانس از مهمترین معیارهای خرید یک میکروفون است ولی در هنگام تصمیم‌گیری نهایی برای خرید باید به چند ویژگی دیگر توجه کرد. این مشخصات دیگر عبارتند از:

  • حساسیت
  • امپدانس
  • حداکثر سطح فشار صدا

میتوان کفت تمام مدل‌های استاندارد بازار این سه گزینه را به خوبی پوشش میدهند و فقط اگر قرار است از مدل‌های غیر حرفه‌ای (زیر 100 دلار یا 3 میلیون) خریداری کنید شاید نیاز باشد این سه مورد را بررسی کنید.

در ادامه به برسی هر یک از این ویژگی‌ها میپردازیم:

حساسیت

حساسیت میکروفن، کارایی آن را در زمینه توانایی مبدل اندازه‌گیری می‌کند (چقدر انرژی صوتی را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند). درجه حساسیت میکروفون با ولتاژ خروجی (قدرت سیگنال صوتی) نسبت به سطح فشار صوتی که تحت آن قرار می گیرد تعیین می‌شود.

میکروفون‌هایی با درجه‌بندی حساسیت بالاتر (اغلب آنهایی که دارای FET داخلی یا پیش آمپلی‌کننده‌های لوله هستند) با توجه به همان سطح صدا، سطوح سیگنال بالاتری را تولید می‌کنند. بنابراین، میکروفون‌های با حساسیت بالاتر در مرحله پیش تقویت‌کننده، کمتر به افزایش پیش تقویت‌کننده میکروفون وابسته هستند.

امپدانس

اگر در مشخصات، امپدانس 600 یا کمتر را دیدید نیاز به مطالعه این بخش ندارید.

سیگنال‌های میکروفن و ولتاژ آن AC هستند. امپدانس در حقیقت جریان سیگنال صوتی را کنترل می‌کند. برای اینکه سیگنال میکرفن به طور بهینه حرکت کند، امپدانس خروجی میکروفن باید با امپدانس ورودی (امپدانس بار) مطابقت داشته باشد تا اصطلاحاً “پل” شود. ( به عنوان مثال، دلیل اینکه در یک رنج قیمت از هندزفری‌ها، مدلی که برای خود گوشی طراحی شده است بهترین خروجی را دارد همین عامل است.)

به طور کلی، یک مدل‌های با امپدانس خروجی اسمی کمتر از 600 اهم با اکثر پیش تقویت کننده‌ها بدون مشکل کار می‌کند. میکروفن‌های امپدانس بالا، مانند میکروفون‌های کارائوکه ارزان، عموماً با مرحله‌بندی بهره خاص خود طراحی می‌شوند و قرار نیست با پیش تقویت‌کننده‌های میکروفون معمولی سازگار باشند.

حداکثر سطح فشار صدا

حداکثر سطح فشار صوتی یک میکرفن، سطح فشاری نیست که آن را از بین ببرد. بلکه، حداکثر SPL آستانه فشار صدا است که در آن سیگنال خروجی میکرفن شروع به تغییر شکل می کند.

میکروفن‌هایی با حداکثر رتبه‌بندی SPL برای محیط‌های پر سر و صدا (مانند جلوی درام یا شیپور) مناسب‌تر هستند. با این حال ، مطمئن باشید که دیافراگم میکرفن می تواند در برابر انفجار هوا (ناشی از ضربات محکم به طبل و…) که اغلب (نه همیشه)، با فشار بالای صدا همراه است، مقاومت کند. این امر به ویژه در مورد مدل‌های نواری بسیار مهم است.

همانطور که گفته شد، اکثر مدل‌ها دارای حداکثر رتبه‌بندی SPL بالاتر از تقریباً هر برنامه‌ای هستند که در معرض آن قرار می‌گیرند (مگر اینکه قصد ضبط صدا از یک موتور جت در فاصله یک متری را داشته باشید).

ویژگی های میکروفون

بیایید اکنون چند ویژگی متداول را که ممکن است بخشی از طراحی میکروفون باشند یا نباشند، در نظر بگیریم:

  1. پد
  2. فیلتر بالاگذر
  3. دیگر سوئیچ EQ
  4. سوئیچ الگوی قطبی

پد

PAD مخفف عبارت Passive Attenuation Device است. اگر سیگنال دریافتی از کپسول خیلی قوی باشد، ممکن است جریان بیش از حدی از مدار داخل میکروفون‌های فعال عبور کند و باعث اعوجاج سیگنال صوتی شود. پدها سطوح سیگنال را قبل از فرآیند تقویت فعال (افزایش جریان) کاهش می‌دهند تا از بارگذاری بیش از حد مدار میکروفون جلوگیری کنند.

انتخاب میکروفون با گزینه pad (یا چند گزینه pad) می‌تواند به ما در رسیدن به سطح ورودی مورد نظر در پیش تقویت کننده میکروفون و همچنین در جلوگیری از برش در شرایط SPL بالا کمک کند.

فیلتر بالاگذر

یک فیلتر با گذر بالا پاسخ فرکانسی میکروفون را در زیر یک نقطه مشخص قطع می‌کند و فقط به فرکانس‌های بالای این نقطه اجازه می‌دهد به عنوان سیگنال صوتی مجاز عبور کنند. فیلترهای بالاگذر انرژی ناخواسته و اضافی را حذف می‌کنند که این امر باعث افزایش کیفیت صدابرداری میشود.

مزیت میکروفون با سوئیچ فیلتر بالا گذر داخلی این است که می توانیم اطلاعات پایین رده را در منبع حذف کنیم. این ویژگی در نهایت می‌تواند منجر به سیگنال دریافتی تمیزتر با سطوح سیگنال مناسب‌تر در مقایسه با انتقال سیگنال با پردازش EQ در میکروفون شود.

فیلترهای بالا گذر می‌تواند در میکروفون‌ها به منظور کاهش اثر مجاورت، صداهای پایین محیطی (صدای فردی غیر از کسی که قرار است صدایش برداشت شود)، مدیریت نویز و جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی استفاده میشود.

سوئیچ الگوی قطبی

همانطور که در بخش میکروفون‌های چند الگویی بررسی کردیم، برخی از میکروفون‌ها دارای کلید یا سوئیچ‌های مخصوصی هستند که به کاربران اجازه می‌دهند الگوی قطبی را به‌ترتیب به‌طور گسسته یا پیوسته تغییر دهند.

مقالات جذابی که شاید دوستش داشته باشید:

بهترین شغل

بهترین شغل برای خانم ها

بهترین شغل برای افراد برونگرا

بهترین شغل مهندسی

بهترین شغل مهندسی برق قدرت

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.